wtorek, 3 grudnia 2013

Jak zrobić domowe piwo?


Jak zrobić domowe piwo?


Autor: Domowy Wyrób Alkoholi

Wyrób domowego piwa staje się coraz popularniejszy. Dla jednych to hobby, a dla innych sposób na uzyskanie złocistego trunku o indywidualnie dobranym, niepowtarzalnym smaku. Tak czy inaczej, żeby zrobić dobre piwo, trzeba włożyć w to trochę pracy.

ARTYKUŁ SPECJALNY
Wyrób domowego piwa staje się coraz popularniejszy. Dla jednych to hobby, a dla innych sposób na uzyskanie złocistego trunku o indywidualnie dobranym, niepowtarzalnym smaku. Tak czy inaczej, żeby zrobić dobre piwo, trzeba włożyć w to trochę pracy.

Można po prostu kupić koncentrat do piwa i postępować zgodnie z instrukcją.

Rozwiązanie to ma sporo zalet, bo kupując brewkit, masz już wszystkie składniki pod ręką. Wykonanie piwa od początku do końca samodzielnie jest dość skomplikowane, wymaga mnóstwa czasu i wprawy, więc zacznij od wersji prostszej.

Kupując podstawowy zestaw do warzenia (najtańsze kosztują około 100 złotych), wyposażysz się we wszystkie potrzebne akcesoria piwowarskie, w tym przede wszystkim fermentator, kapslownicę i aerometr. Spokojnie, nie musisz ich później kupować za każdym razem, kiedy będziesz chciał uwarzyć trochę piwa – to akcesoria wielokrotnego użytku.
Produkcja domowego piwa składa się z kilku etapów:
  • Najpierw należy porządnie wyczyścić fermentator. Trzeba to zrobić naprawdę drobiazgowo, ponieważ jakiekolwiek zanieczyszczenia sprawią, że piwo się zepsuje, a w najlepszym wypadku będzie miało nieprzyjemny posmak.
  • Do czystego i wydezynfekowanego fermentatora wlewa się nachmielone ekstrakt słodowy z koncentratu, dodatkową porcję cukru lub suchy ekstrakt słodowy, wodę no i oczywiście drożdże. Dodanie suchego ekstraktu słodowego zamiast cukru sprawi, że nasze piwo będzie pełniejsze w smaku i będzie miało trwalszą piankę.
  • Po mniej więcej tygodniu można sfermentowany nastaw (bo to jeszcze nie jest gotowe piwo) przelać do butelek, dodać kolejną porcję cukru (a najlepiej glukozy) około 5g/500ml piwa i szczelnie zamknąć, po czym odłożyć do leżakowania.
  • Piwo dojrzewa przez przynajmniej 3-4 tygodnie, ale dokładny czas zależy od sposobu przyrządzenia, dlatego musisz trzymać się instrukcji dołączonej do brewkita.
Czy za pierwszym razem uda ci się osiągnąć smak, jakiego oczekiwałeś? Cóż… Zapewne nie. Warzenie piwa to prawdziwa sztuka, ale w końcu trening czyni mistrza. Im więcej razy próbujesz, tym pewniej korzystasz z różnych receptur i na pewno w końcu osiągniesz ten efekt, na który naprawdę warto było czekać.

Zapraszam do naszych sklepów hobbstycznych:
Sklep WinoHOBBY
W-wa ul.Zamoyskiego 49
tel. 22 741 31 30
Sklep SpiritFerm
Centrum Domowych Alkoholi
W-wa ul.Kołowa 46
tel. 22618 27 95
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

sobota, 9 listopada 2013

Kawka z charakterkiem

Kawka z charakterkiem

Natalia Sierżantowa
8.11.2013, 22:11
Czy Państwo zastanawiali się kiedykolwiek nad tym, dlaczego pański przyjaciel pije tylko cappuccino, brat przepada tylko za espresso, a babcia nie uznaje nic, oprócz kawy rozpuszczalnej?
Czy Państwo zastanawiali się kiedykolwiek nad tym, dlaczego pański przyjaciel pije tylko cappuccino, brat przepada tylko za espresso, a babcia nie uznaje nic, oprócz kawy rozpuszczalnej? Okazało się, że między charakterem człowieka, a jego zamiłowaniami w tym, co dotyczy spożywania kawy, istnieją ścisłe powiązania wzajemne.” Podsumowujemy wnioski, do jakich doszli psycholodzy w Wielkiej Brytanii, Hiszpanii oraz Rosji.

Tak więc, skupiamy uwagę na czterech podstawowych rodzajach tego lubianego powszechnie napoju. Mocna czarna kawa espresso, niewątpliwie, panuje tu niepodzielnie. Wolą ją realiści, konserwatyści, ludzie odpowiedzialni i prostolinijni. Trudno skłonić ich do zmiany ich przekonań. Podejmują decyzje, kierując się wyłącznie własnymi zasadami. Miłośnicy kawy espresso z reguły wolą luksusowe samochody, powściągliwy styl w ubraniu i muzykę klasyczną.
Źródło: Głos Rosji.

poniedziałek, 21 października 2013

Tarta Grzybowa


Autor: zima

Prosty i smaczny przepis na grzybową tartę z kurczakiem, pomidorkami i szczypiorkiem. Zapraszam!

Sezon grzybowy dobiega już końca, zatem pora zacząć zjadać to, co się przez ten czas zebrało. Grzyby uwielbiam od dawna - zarówno je zbierać, jak i zjadać.
Nadają one każdej potrawie niepowtarzalny smak i aromat. Czy to zupa grzybowa czy sos grzybowy dodawany do sznycli, ziemniaków, kopytek, makaronów. Potrafią odmienić każde, nawet najmniej wyszukane danie. Same w sobie też są oczywiście genialne. Kto nie lubi smażonych kani, rydzów na masełku czy zwykłych marynowanych grzybków… Dzisiaj chciałam podzielić się przepisem na grzybową tartę,
Zapraszam!

tartazkurczakiem1
Składniki:
  •     130 gram masła,
  •     1 żółtko,
  •     250 – 300 gram mąki pszennej,
  •     3 – 4 łyżki wody,
  •     100 gram grzybów (najlepiej świeżych: borowików, maślaków, kozaków lub podgrzybków — ostatecznie mogą być pieczarki),
  •     3 – 4 pomidorki koktajlowe,
  •     pół szklanki śmietany 18%,
  •     200 gram piersi z kurczaka,
  •     pół cebuli,
  •     koperek,
  •     sól, pieprz.

Przepis:
  •  Pomidorki kroimy w ćwiartki. Kurczaka w paski i podsmażamy na patelni doprawiając solą i pieprzem do smaku,
  • Masło siekamy nożem na stolnicy, dodajemy mąkę, żółtko, szczyptę soli i 4 łyżki wody. Ugniatamy na jednolitą masę, zawijamy w folię lub woreczek i wstawiamy do lodówki na około 20 minut,
  • Sos grzybowy robimy według Tego przepisu.
  • Po wyjęciu z lodówki masę rozwałkować na grubość około 2 – 3 cm i zagnieść w posmarowanej masłem foremce do tart. Obciąć nadmiar ciasta i wstawić foremkę do lodówki na 1,5 godziny.
  • Piekarnik nagrzać do temperatury 180-190 stopni, nakłuć ciasto widelcem i przykryć je folią aluminiową. Zapiekać 15 minut po czym usunąć folię i piec kolejne 5 minut
  • Kurczaka i pomidorki wykładamy na ciasto, zalewamy sosem i posypujemy koperkiem. Pieczemy około 25 – 30 minut w temperaturze 180 stopni.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Blog o gotowaniu: miloscdojedzenia.pl

poniedziałek, 14 października 2013

Zupa z cukinii - tanie źródło nowych doznań smakowych

Zupa z cukinii 

Składniki:
dwie średnie cukinie, 10 dag ryżu, 50 g masła, natka koperku, 300 ml mleka, cebula, marchewka, jajko, 250 ml jogurtu naturalnego, sól do smaku, przyprawy.

Wykonanie
W dość dużym garnku zagotowujemy posiekaną cebulę, pokrojoną marchewkę dodają masło oraz łyżeczkę soli.
Gdy warzywa zmiękną dodajemy pokrojone drobno cukinie. Po pięciu minutach gotowania dodajemy także ryż. Gotujemy conajmniej przez 20 minut, po czym dodajemy mleko, posiekany koperek oraz szczyptę curry i pieprzu.
Po zagotowaniu zdejmujemy z ognia oraz dodajemy jogurt wymieszany z jajkiem. Zupę podajemy na ciepło.

Smacznego

sobota, 28 września 2013

Prażonki - danie regionalne

Autor: zima

Prażonki, pieczonki lub duszonki. Danie pochodzące z rejonu Jury Krakowsko-Częstochowskiej, a konkretnie z okolic Zawiercia i Myszkowa.

Prażonki, pieczonki lub duszonki. Trzy nazwy jednego dania, które jest bardzo fajną alternatywą dla kiełbasek, karkówki czy innego mięsa przyrządzanego na grillu podczas wiosennych czy letnich spotkań na świeżym powietrzu. Danie wywodzi się z rejonu Jury Krakowsko- Częstochowskiej, a konkretnie z okolic Zawiercia i Myszkowa. Im dalej od tych miejscowości, tym potrawa jest mniej znana.
Prażonki tradycyjnie przygotowuje się z ziemniaków, boczku, kiełbasy, marchewki i smalcu. Dusi się to wszystko na ognisku w szczelnie zamkniętym żeliwnym garnku i podaje z mlekiem lub kefirem. Charakterystyczną cechą prażonek jest ich zapach w ostatniej fazie przygotowywania, od którego po prostu chce się jeść :)
Dzisiaj chciałam się z wami podzielić przepisem na prażonki przygotowywane w domu, nie w żeliwnym garnku, a na patelni. Zapraszam!

prażonki miłość do jedzenia

Składniki:
  • około 15 średniej wielkości ziemniaków,
  • 1 burak,
  • 1 duża marchewka,
  • 3/4 pętelka ulubionej kiełbasy,
  • 100-150 g boczku,
  • 4 kurze skrzydełka (bez lotek),
  • 1,5 cebuli,
  • smalec,
  • pieprz, vegeta, przyprawa do ziemniaków, liść laurowy.
Przepis:
  • Wszystkie warzywa obieramy. Ziemniaki kroimy w średniej wielkości kostkę, buraka, marchew, cebule kroimy na pół i tniemy na cieniutkie plasterki. To samo robimy z kiełbasą i boczkiem. Skrzydełka kroimy na dwie części.
  • Na dnie wysokiej patelni kładziemy skrzydełka. Następnie robimy warstwę z połowy ziemniaków. Posypujemy je łyżeczką przyprawy do ziemniaków, łyżeczką vegety i dodajemy liść laurowy. Teraz tworzymy kolejne dwie warstwy. Pierwszą z marchewki, cebuli i buraka, a drugą z kiełbasy i boczku. Na sam wierzch kładziemy resztę ziemniaków i doprawiamy tak jak za pierwszym razem. Dodajemy też pieprzu wedle uznania  i około 40-50 g smalcu.
  • Smażymy na średnim ogniu przez 30-40 minut (do momentu aż ziemniaki będą miękkie).

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

poniedziałek, 2 września 2013

Leczo z kiełbasą i cukinią

Prosty przepis na smaczne leczo z kiełbasą, papryką, cukinią, cebulą i pomidorami. Przepis na ostro.

Typowe węgierskie leczo to rodzaj gulaszu warzywnego z pomidorami, świeżą papryką, wędzoną słoniną i cebulą duszonymi na smalcu. Na  Węgrzech podaje się je przeważnie jako dodatek do wszelkiego rodzaju potraw mięsnych. Jeżeli występuje tam jako danie główne, dodawana jest wtedy większa ilość składników, np. kiełbasa, jajka, ryż.
W Polsce leczo to typowo danie główne, sama nie spotkałam się nigdy z leczo podawanym jako dodatek. Mnie ta potrawa kojarzy się ze smakami dzieciństwa - bardzo często była robiona przez moją mamę i babcię. Leczo również sprawiło, że zapałałam miłością do kuchni węgierskiej i wszelkiego rodzaju gulaszów, zup rybnych (halaszle) czy placków (langosz).
Przez te wszystkie lata wypróbowaliśmy mnóstwo przepisów na leczo, jednak dla mnie najlepszym jest ten z kiełbasą i cukinią na ostro. Zapraszam!

Leczo

Składniki:
  • 1 średniej wielkości cukinia,
  • 2 duże cebule,
  • 4-5 papryk w trzech kolorach (czerwona, żółta i zielona),
  • 2 pomidory z puszki,
  • 2 pęta ulubionej kiełbasy,
  • sól, pieprz, pieprz chilli cayenne, papryka słodka,
  • masło,
  • opcjonalnie możemy też dodać zamarynowaną wcześniej pierś z kurczaka.
Przepis:
  • Cebule kroimy w piórka, a resztę warzyw, tj. cukinię i papryki, w średniej wielkości kostkę. Kiełbasę w miarę możliwości obieramy ze skórki i kroimy na ćwiartki.
  • Do dużego garnka wrzucamy cebulę i przesmażamy ją na maśle aż się przyrumieni, następnie dodajemy kiełbasę i przesmażamy (można ją trochę przypalić). Następnie dodajemy cukinię, pomidory z puszki, a także przyprawy. Jako że uwielbiam pikantne potrawy, sama dodaję większą ilość papryki cayenne.
  • Gdy cukinia jest już miękka, dodajemy paprykę i dusimy, aż ona również zmięknie (około 15-20 minut). Gdy jest miękka, danie jest gotowe. Smacznego!

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

środa, 28 sierpnia 2013

Jajka faszerowane kiełbasą

Smaczny i prosty przepis na jajka faszerowane kiełbasą z sosem tatarskim. Idealnie nadaje się jako przystawka czy przegryzka na świątecznym stole.

Nieodłącznym elementem wszelkiego rodzaju imprez okolicznościowych u mnie w rodzinie są jajka faszerowane. Idealnie nadają się one jako przystawka czy też jako przegryzka między kolejnymi kieliszkami czystej (w końcu co to za impreza rodzinna bez alkoholu?). Takich przepisów przez te wszystkie lata przewinęło się już mnóstwo. Ja chciałabym się podzielić przepisem, który jest według mnie najsmaczniejszy z nich - jajka faszerowane kiełbasą z sosem tatarskim. Zapraszam!
jajka-faszerowane1
Składniki:
  • kiełbasa 60 dkg (ja najczęściej używam toruńskiej lub podwawelskiej);
  • 14 jajek;
  • pęczek szczypiorku;
  • ogórki konserwowe ( 4-5 sztuk);
  • majonez;
  • musztarda sarepska 1-2 łyżeczki;
  • śmietana (gęsta, najlepiej 18%);
  • sok z cytryny;
  • sól i pieprz mielony czarny.
Przepis:
  • Jako że sos musi trochę odstać, nim zajmiemy się w pierwszej kolejności. Wszystkie jajka gotujemy na twardo i obieramy ze skorupek. Przekrajamy je na pół i wyjmujemy z nich żółtka (będą potrzebne do farszu). Białka z 6 jajek i ogórki konserwowe kroimy w drobną kosteczke. Następnie dokładnie mieszamy z majonezem i śmietaną. Mieszamy wedle uznania, jeżeli ktoś woli gęsty sos to dodajemy niewielką ilość. Ważne, żeby pamiętać o proporcjach: 2/3 śmietany, 1/3 majonezu. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem, a także skrapiamy sokiem z cytryny. Odstawiamy do lodówki na jakieś 2 godziny.
  • Kiełbasę w miarę możliwości obieramy ze skórki i razem z żółtkami mielimy w maszynce do mięsa mielonego. Dodajemy musztardę (1-2 łyżeczki), śmietanę (1-2 łyżki stołowe) i przyprawy do smaku. Dokładnie wszystko mieszamy i mamy gotowy farsz.
  • Powstałym farszem napełniamy połówki białek formując kształt jajka. Polewamy  przygotowanym wcześniej sostem tatarskim i mamy gotowe danie.
Smacznego!

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

czwartek, 15 sierpnia 2013

Piwowarstwo domowe

Piwowarstwo domowe

Chociaż dzisiaj już coraz więcej osób wie, że w warunkach domowych da się uwarzyć zupełnie dobre piwo. W tym artykule postaram się opowiedzieć o wcześniejszych metodach domowej produkcji piwa na świecie, opisać dzieje piwowarstwa domowego w Polsce, przedstawić pokrótce metody przygotowywania piwa we własnej kuchni, ale także zdradzić kilka informacji na temat imprez i konkursów piwowarów domowych.
Domowe warzenie piwa jest tak naprawdę zjawiskiem niezwykle starym. Już od dawnych wieków gospodarstwa domowe warzyły piwo domowe na własne potrzeby, bo był to po prostu napój niedrogi i zdrowy. Nieprzegotowana woda wywoływała problemy gastryczne i nie tylko, wino dostępne było dla bogatszych, nie opanowano jeszcze produkcji mocniejszych alkoholi, w ten sposób piwo stało się napojem powszechnym, sterylnym dzięki długiemu gotowaniu, a także dość bogatym w składniki odżywcze. Z czasem wraz z rozwojem techniki i transportu powstały typowe browary, jakie mamy dziś, począwszy od rewolucji przemysłowej coraz większe.

Warzenie piwa w domu straciło na znaczeniu, ponieważ faktycznie nie było na niego zapotrzebowania nie tylko dało się kupić powszechnie dostępne piwo z browaru, ale też pojawiły się w sprzedaży inne napoje. Samodzielna produkcja złocistego trunku nie skończyła się jednak całkowicie. Jeszcze w XX wieku w domach często wytwarzano podpiwek czy kwas chlebowy, napoje trochę podobne do piwa, produkowane z częściowo zbliżonych surowców i również fermentowane, w celu uzyskania niewielkiej zawartości alkoholu. Tak przygotowany napój był rozlewany w jedyne w swoim rodzaju butelki z zamknięciem patentowym, a w ciepłe dni doskonale zaspokajał pragnienie.
Powrót do piwowarstwa domowego to lata 70. XX w. w Stanach Zjednoczonych, zaś w latach 80. i 90. hobby to stopniowo zyskiwało na znaczeniu. Amerykańscy smakosze piwa, znużeni mdłą i mało wyrazistą produkcją wielkich browarów, zaczęli poszukiwać nowych smaków i wkrótce odkryli, iż we własnej kuchni, dysponując jedynie podstawowym sprzętem składającym się z kuchennego garnka, paru wiader i rurek, da się wytworzyć właściwie dowolny rodzaj tego trunku.
Z tej przyczyny zaczęły więc powstawać specjalistyczne sklepy dla piwowarów, powiększał się wybór obecnych na rynku surowców, pojawiła się fachowa literatura. Przeciętnemu Europejczykowi piwo zza oceanu wciąż kojarzy się z rozwodnionymi napojami w stylu Coorsa, Millera lub Buda, jednak obecnie USA są faktycznie piwnym rajem. Istnieją tam całe setki miniaturowych browarów rzemieślniczych, wytwarzających wszystkie europejskie style piwne oraz różne amerykańskie wariacje na ich temat, a większość z nich została utworzona przez osoby, które zaczynały właśnie od warzenia piwa w domu.

Za pierwszego adepta piwowarstwa domowego w naszym kraju uważa się chemika dr Andrzeja Sadownika, nauczyciela uniwersyteckiego i współzałożyciela Polskiego Stowarzyszenia Piwowarów Domowych. Po tym jak na stypendium naukowym w Stanach Zjednoczonych zapoznał się z procesem warzenia piwa w warunkach domowych, wprowadził to hobby w Polsce i w 1994 r. założył jeden z pierwszych browarów domowych (wciąż działający). Początkowo piwowarzy domowi nie mieli wszakże tak prosto. Nie było jeszcze sklepów z surowcami i sprzętem, słody trzeba było pozyskiwać bezpośrednio ze słodowni, które z oporami sprzedawały małe ilości, trudności były też z kupnem chmielu. Sytuacja bardzo się polepszyła, gdy w 2001 r. postanowiono uruchomić pierwszy sklep specjalistyczny Browamator, jednak i tak asortyment dostępnych surowców był wówczas dość ograniczony.
Dostępne było kilka tzw. brewkitów dla początkujących, zaś osoby bardziej zaawansowane miały do dyspozycji tylko podstawowy słód pilzneński, dwa słody karmelowe i słód palony, bowiem tylko takie można było dostać w polskich słodowniach. Chmielenie możliwe było wyłącznie przy użyciu dwóch rodzimych marek: aromatycznego Lubelskiego i goryczkowej Marynki, a drożdże można było kupić tylko w postaci suchej. Coraz więcej ludzi zaczynało się jednak interesować warzeniem piwa w domu i nie tylko pojawiły się kolejne sklepy, jak Centrum Piwowarstwa czy Homebrewing, ale również stopniowo powiększał się asortyment. Obecnie polscy fascynaci mają już dostęp do dziesiątków specjalistycznych słodów z kilku zachodnich i czeskich słodowni, do licznych szczepów specjalizowanych drożdży w postaci płynnej, a także do licznych oryginalnych gatunków chmielu, w tym amerykańskich, poszukiwanych ze względu na charakterystyczne aromaty owoców tropikalnych. Przeważająca większość sprzedaży cały czas prowadzona jest za pośrednictwem internetu, a sklepów stacjonarnych jest bardzo mało. Sklepy internetowe pozwalają jednak dokonać wszystkich zakupów w jednym sklepie i zaoszczędzić tym samym na kosztach przesyłki.

Jaki jest cel robienia piwa w domu, jeżeli z łatwością można dostać piwo wytwarzane przemysłowo? Piwowarstwo domowe to hobby dla ludzi, którym obrzydła już pospolita oferta największych producentów piwa i mają ochotę posmakować czegoś nietypowego. We własnym domu można wytworzyć piwo stawiane w jednym szeregu ze słynnymi belgijskimi klasztornymi, bądź też z brytyjskimi ale. Wielość surowców sprawia, że pomysły na następne warki mogą praktycznie się nie wyczerpać, ponieważ będące w sprzedaży składniki pozwalają na nieskończoną ilość receptur. Bardziej cenisz piwo ciemne czy jasne? Mocne czy słabe? Bardziej łagodne czy też z dominującą chmielową goryczką? Cokolwiek, Nieważne co sobie postanowisz, można to wykonać w domu. A ponieważ jest to hobby, łatwo jest nawiązać znajomości z innymi pasjonatami. Najłatwiej spotkać ich na specjalistycznych stronach w sieci (Browar.biz oraz Piwo.org), ale także na pokazach warzenia, konkursach piw domowych, a także w czasie codziennych spotkań w barach.

Domowy piwowar, biorąc pod uwagę swoje doświadczenie, ma do dyspozycji kilka sposobów uzyskania w domu oryginalnych piwnych napitków.
Maszyny piwowarskie: Od niedawna dostępne są w Polsce urządzenia umożliwiające w wyjątkowo łatwy sposób wyprodukować piwo. Wlewa się do nich wodę, dodaje składniki z zestawu i po ustaniu fermentacji można już serwować piwo bezpośrednio z urządzenia. Zaletami takiego rozwiązania są przede wszystkim czas i wygoda, jednak maszyna taka jest droga, składniki również, a uzyskiwane wyniki raczej nie są zadowalające.
Brewkity: Gotowe nachmielone ekstrakty słodowe w puszkach. Należy je rozpuścić w wodzie, wlać roztwór do odpowiedniego fermentora w formie plastikowego wiadra, wsypać dołączone drożdże, poczekać na zakończenie fermentacji i rozlać finalny produkt do butelek. W tym przypadku plusem również jest czas, warto jednak zwrócić uwagę na mnogość rodzajów dostępnych ekstraktów, jednak ekstrakty takie nie pozwalają osiągnąć piw tak smacznych, jak w przypadku zacierania, są też kosztowniejsze.
Ekstrakty niechmielone: Trochę wyższy poziom zaawansowania, w którym puszkowane ekstrakty słodowe można samodzielnie gotować z chmielem. Zapewnia to większą kontrolę nad spodziewanym rezultatem.
Zacieranie: Warzenie piwa z ześrutowanego słodu. Przy tej metodzie można uzyskać tak naprawdę dowolne zamierzone wyniki, ograniczone jedynie posiadanymi surowcami oraz dostępną temperaturą, w której będziemy przeprowadzać fermentację. Wiele zaczynających przygodę z piwowarstwem osób boi się tej metody, ale po wyprodukowaniu kilku pierwszych piw łatwo można opanować wszystkie niezbędne czynności. Wadą jest fakt, że na sam proces zacierania i warzenia trzeba poświęcić przynajmniej sześć godzin w jednym dniu, jednak wynik zdecydowanie wynagradza to jakością.
Niezależnie od tego, czy brzeczkę do fermentacji otrzymamy poprzez rozcieńczenia ekstraktu, czy też w rezultacie zacierania, dalsza procedura jest już taka sama. Brzeczka musi zostać odfermentowana przez drożdże, co w zależności od metody fermentacji (górna lub dolna) i poziomu ekstraktu może zająć od jednego do kilku tygodni, później zaś świeże piwo przelewa się do butelek lub beczułek, gdzie musi odleżakować, aby nabrać odpowiedniego charakteru. Nie warto się spieszyć z degustacją, ponieważ piwo potrafi smakiem odwdzięczyć się za cierpliwość.

Jacek Kot
--
Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

Kiełbasa po węgiersku

Kiełbasa po węgiersku

Kiełbasa po węgiersku to danie które oprócz największej zalety, czyli smaku posiada jeszcze jedną, większą zalete- Prostote wykonania. Do tego jest ono uniwersalne, można je spożywać zarówno z chlebem, jak i z makaronem, ryżem czy ziemniakami i zawsze smakuje wybornie.
Nazwa dania jest myląca gdyż potrawa z kuchnia z nad Balatonu czyli z bograczem, leczo czy gulaszem ma tyle wspólnego co łysy z grzebieniem. No może jedna rzecz jest wspólna, a mianowicie to że danie z założenia ma być ostre i palić w podniebienie, może stąd ta nazwa. Ostrość potrawy powoduję że danie zdecydowanie bardziej nadaje się dla płci brzydkiej która przeważnie przepada za pikantnym (z moich obserwacji wynika że mało która kobieta lubi takie dania) no i oczywiście lubi kiełbase ( bo który facet nie lubi kiełbachy?).

kie%C5%82basa3.jpg

Składniki:
- 1 pętelek ulubionej kiełbasy
- 2-3 duże cebule
- koncentrat pomidorowy
- masło
- sól, pieprz, papryka cayenne

Danie tak jak pisałam wcześniej jest banalne w przygotowaniu. Wystarczy pętelek ulubionej podłużnej (ja przeważnie używam toruńskiej lub myśliwskiej), dużo cebuli, przecier pomidorowy i przyprawy. Przygotować je to też nie problem dlatego nadaje się idealnie jako śniadanie, kolacja czy danie głowne gdyż można je podawać praktycznie ze wszystkim(ryż, ziemniaki, makaron). No ale do rzeczy.
-Pierwsza sprawa do obranie i posiekanie w drobną kostecze 2-3 dużych cebuli (oczywiście staramy sie przy tym nie popłakać). Następnie wrzucamy ją na wczesniej rozgrzaną patelke i dodajemy łyżke stołową masła, po 2minutach zalewamy to wodą i dusimy do momentu aż cebula będzie miękka ( jest to waże ze względu że twarda cebula jest ciężko strawna).
-Gdy cebula nam się dusi, z pętelka kiełbasy usuwamy osłonke i kroimy cebule na ćwiartki a 3-4 łyżki koncentratu pomidorowego mieszamy z około 200ml wody tak aż uzyskamy jednolitą konsystencje.
- Gdy cebula jest już miekka dodajemy kiełbase, przecier i przyprawy. Ja zawsze dodaje sól, pieprz cayenne i pieprz. Oczywiście wszystko z wyczuciem, jeżeli przesadzimy zamiast najedzenia sie tylko się nasapiemy :) Wszystkie składniki trzymamy jeszcze na patelni około 5minut.
- Podajemy z czymkolwiek, ja preferuje chlebek.

autor:Katarzyna Zima
źródło
-- O autorze
Blog Kulinarny miloscdojedzenia.pl

Grzanki z Krewetkami

Prosty przepis na grzanki z piekarnika z farszem krewetkowo - pieczarkowym, ze szczypiorkiem i przyprawą curry. Danie w sam raz jako przystawka przed czymś większym.

krewetki2
Uwielbiam grzanki pod każdą postacią: na słodko z owocami, na słono z wędlinami, serami, czosnkowe czy po prostu jako dodatek do jakieś zupy lub innego dania. O tostach nawet nie wspomnę. Zawsze smakują wybornie, a ich przygotowanie wcale nie jest trudne, wystarczy kawałek bułki/chleba odpowiednio nasmarowany masłem i upieczony. Dzisiaj chciałam się podzielić z Wami przepisem na pyszne grzanki z krewetkami. Zapraszam!

Składniki:
  • 250 gram krewetek Black Tiger
  • 150 gram pieczarek
  • 2 duże bułki lub 2 bagietki, ostatecznie może być też zwykły chleb
  • 2 jajka
  • 6 łyżek stołowych bułki tartej
  • Szczypiorek lub pietruszka
  • Sól, curry
  • Masło
  • Sok z  cytryny
Przepis:
  • Pieczarki myjemy i kroimy w drobną kosteczkę lub po prostu ścieramy na tarce. Wrzucamy na patelnię, dodajemy trochę wody i dusimy około 10 minut. Krewetki posypujemy obficie solą i dokładnie myjemy. Następnie  obieramy ze skorupek, nacinamy od góry, wyjmujemy ciemne żyłki i siekamy w drobną kosteczkę. Skraplamy je sokiem z cytryny (opcjonalnie możemy natrzeć je wyciśniętym przez praske czosnkiem).
  • Gdy pieczarki są już gotowe, wrzucamy je do miski, dodajemy krewetki, 2 średnio roztrzepane jajka, 6 łyżek bułki tartej i przyprawy.  Wszystko dokładnie mieszamy, przykrywamy talerzykiem lub ręcznikiem i odkładamy do lodówki na 10 minut.
  • Bułki kroimy na połówki i smarujemy z obu stron masłem. Blachę wykładamy sreberkiem i układamy na nią bułki. Na bułki nakładamy nasz farsz i wkładamy do piekarnika rozgrzanego na 200 stopni Celcjusza na około 10-12 minut ( w zależności od tego czy grzanki robimy z bułek czy chleba)
  • Po wyjęciu dodajemy drobno posiekany szczypiorek lub pietruszkę. Można dodać też starty żółty ser.
  • Grzanki bardzo dobrze smakują z sosem czosnkowym lub serowym.

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

piątek, 9 sierpnia 2013

Jak usmażyć stek wołowy?

Przepis na stek z polędwicy wołowej jest bardzo prosty, a jednak nie każdy potrafi przygotować go tak, aby był smaczny i soczysty.

Stek a befsztyk. Jakie mięso wybrać na stek?

Stek to plaster mięsa z wieprzowiny, dziczyzny, wołowiny itp.
Befsztyk to kawałek mięsa z polędwicy wołowej.
Na stek wołowy można wybrać rostbef, antrykot lub polędwicę wołową.
Na befsztyk wybieramy tylko polędwicę wołową.
Klasyczny befsztyk wołowy, czyli jak usmażyć stek.
Polędwice wołową należy odpowiednio przygotować przed smażeniem. Wyjmujemy ją z lodówki minimum 30 minut wcześniej, aby miała temperaturę pokojową. Kroimy na plastry nie cieńsze niż 2 cm. Wcieramy sól oraz czarny pieprz. Do smażenia steków potrzebny jest odpowiedni olej, który nie spali się. Steki smaży się w bardzo wysokiej temperaturze, dlatego najodpowiedniejszy będzie olej słonecznikowy lub sklarowane masło (oliwa z oliwy czy zwykłe masło - spalą się). Stek należy smażyć po minucie z każdej strony na bardzo gorącym tłuszczu. Następnie dosmażamy z każdej strony po 5-10 minut, w zależności jaką twardość mięsa chcemy osiągnąć. Podczas smażenia mięsa na patelni nie przygniatamy, nie nakłuwamy widelcem, przez pierwsze 2 minuty nie poruszamy patelnią! Do przewrócenia steku na drugą stronę używamy szpatułki lub szczypiec. Mięso musi zbrązowieć i zrumienić się z zewnątrz. Po usmażeniu, zdejmujemy stek z patelni na talerz i pozwalamy mu "odpocząć" kilkanaście minut. Soki rozejdą się po mięsie i stek będzie soczysty.
Befsztyk w ziołach. Steki z powodzeniem można wcześniej zamarynować w ziołach. Steki osypujemy solą i czarnym pieprzem. Następnie skrapiamy cytryną oraz nacieramy ziołami. Za każdym razem mogą to być inne przyprawy: tymianek, oregano lub mieszanka ziół prowansalskich - wedle upodobań. Mięso zamarynuj wcześniej, aby nabrało aromatu ziół, a następnie usmaż według poprzedniego przepisu. 

Pamiętaj! Befsztyków nigdy nie gotujemy!

Steki wołowe i befsztyki w diecie.
Mięso wołowe jest bardzo bogate w wartości odżywcze. Jest niskokaloryczne, posiada duże ilości pełnowartościowego białka. Zawiera żelazo i witaminy z grupy B: B1, B6, B12.
Steki wołowe są polecane w każdej diecie proteinowej. Najpopularniejszy jest befsztyk w diecie kopenhaskiej. Je się go 3 razy w tygodniu. Idealny przepis na befsztyk w diecie 13-dniowej został przedstawiony wyżej. Ale mięso z wołowiny poleca się również w innych dietach, np.diecie Dukana czy South Beach. W tych dietach można spożywać wołowinę pod postacią steków, ale też mięsa mielonego czy tatara.

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

Qurrito - domowy przepis

Qurrito wróciło niedawno do menu znanej restaruacji fast-food. Okres, przez który danie było niedostępne, zainspirował mnie do stworzenia własnego, trochę zmodyfikowanego Qurrito.

Składniki:
- 500 g fileta z kurczaka
- placki tortilli lub, jak kto woli, naleśniki
- 2-3 cebule
- koncentrat pomidorowy
- mąka
- bułka tarta
- płatki kukurydziane
- oliwa, olej
- mleko, jajka, masło, ser żółty
- czosnek
- papryka cayenne, bazylia, oregano, czosnek granulowany, papryka słodka, pieprz, sól

Przepis:
- Pierwszy krok to przygotowanie kurczaka. Pierś kroimy w paski, wkładamy do miski, zalewamy oliwą i dodajemy zioła - paprykę cayenne i słodką, sól, pieprz. Oczywiście mieszanka ziół może być inna, taka, jaką najbardziej lubimy. Kurczaka wraz z ziołami i oliwą mieszamy i odstawiamy do lodówki na około 12-15 h.
- Gdy kurczak odstał już swoje, pora na zrobienie panierki. Panierkę robimy tak, jak ciasto do naleśników. Mąkę przesiewamy przez sitko, dodajemy mleko i jajka, wszystko ładnie mieszamy robotem kuchennym. Następnie bierzemy płatki kukurydziane (bez polewy!) i rozbijamy. Wrzucamy je do osobnej miski i dodajemy bułkę tartą i mąkę. Na jedną szklankę rozbitych płatków dodajemy 1/2 szklanki mąki i 1/4 bułki tartej. Gdy już wszystko gotowe, zamarynowane kurczaki najpierw moczymy w cieście na naleśniki, a później dokładnie obtaczamy w mące, płatkach, bułce tartej i wrzucamy na rozgrzany olej. Możemy też wrzucić je do frytkownicy, co kto woli. Kurczaki smażymy na złocisty kolor, a następnie wyjmujemy na ręczniki papierowe, aby pozbyć się nadmiaru tłuszczu.
- W międzyczasie na osobną patelkę wrzucamy wcześniej pokrojoną cebulę i szklimy ją na maśle.
- Sos pomidorowy: do 3-4 łyżek przecieru pomidorowego dodajemy 5-6 łyżek keczupu (tak, aby nasz sos nie był za rzadki). Dodajemy bazylię i oregano, a także przeciśnięty przez praskę czosnek.
- Gotowe placki smarujemy sosem, dodajemy cebulkę, kurczaka, a także starty ser. Robimy 2-3 centymetrową warstwę, a następnie przykrywamy drugim plackiem. Wstawiamy do piekarnika (200stopni) na około 10 minut.
Smacznego!
autor: Katarzyna Zima
Źródło.

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

Proste spaghetti z tuńczykiem

Znacie kogoś, kto nie lubi spaghetti? Ja też nie znam :) Ten długi i cienki makaron ma swój nieodparty urok. Co jednak zrobić, jeżeli mamy bardzo mało czasu na ugotowanie posiłku, a nie chcemy robić zwykłego sosu pomidorowego? Odpowiedź jest prosta - sos z tuńczykiem.

spaghetti z tuńczykiem
Robienie spaghetti z tuńczykiem należy zacząć od zgromadzenia składników. Na samej rybie nie należy za bardzo oszczędzać. Najtańsze, bardzo rozdrobnione tuńczyki nie nadają się do niczego, a na pewno nie do jedzenia. Ważny jest także dobrej jakości makaron, najlepiej razowy, ponieważ jest o wiele zdrowszy dla naszego układu pokarmowego. Warto również dodać kilka kropel sosu Tabasco lub innego dostatecznie pikantnego, ponieważ kapsaicyna zawarta w ostrych papryczkach przyspiesza nasz metabolizm.
Składniki:
  • 1 puszka tuńczyka w sosie własnym
  • 1 mała cebula
  • 1 puszka pomidorów (w sezonie świeże)
  • pół opakowania makaronu spaghetti
  • 2 łyżeczki suszonego oregano
  • kilka listków świeżej bazylii do sosu i do przybrania
  • kilka kropel sosu Tabasco
  • 3 ząbki czosnku 
  • pół łyżeczki posiekanego tymianku
  • oliwa z oliwek
  • sól i pieprz 
  • posiekana natka pietruszki 
Sos można robić na patelni lub w garnku. Jezeli zdecydujemy się na tę drugą opcję, warto pamiętać o tym, by miał on grube dno. Dzięki temu unikniemy przypalania się potrawy.
Na początku rozgrzewamy oliwę i wzucamy na nią drobno posiekaną cebulę. Dodajemy suszone zioła i czekamy, aż wszystko się zeszkli. Gdy kuchnia wypełni się pięknym cebulowym aromatem, a samo warzywo stanie się lekko przezroczyste, należy dodać pomidory i odsączonego tuńczyka i podsmażać, aż pomidory się rozpadną, a sos zgęstnieje. Chwilę po tym należy dorzucić posiekany czosnek i tymianek. Na koniec doprawiamy całość solą, pieprzem i ostrym sosem. Z tym ostatnim należy uważać, ponieważ bardzo łatwo przesadzić. W razie potrzeby zawsze można dodać go więcej na talerzu. Makaron gotujemy al dente i mieszamy z sosem w naczyniu, w którym się gotował. Całość przybieramy listkami świeżej bazylii i posiekaną natką pietruszki. Smacznego!

Artelis.pl serwis z artykułami do przedruku.

wtorek, 16 lipca 2013

Wiśnie - królowe lata

Wiśnie - królowe lata

Soczyste, pełne słońca i słodkiego aromatu potrafią przywołać głęboko ukryte wspomnienia pierwszych wakacji spędzonych na wsi. Wiśnie to niekwestionowane królowe lipcowych sadów. Nie przegap ich zbiorów, bo szybko znikają z targowych stołów i sklepowych półek. Nam najlepiej smakują w postaci ciasta, a Ty co wybierzesz - konfitury czy nalewkę?
Wiśniowe wypieki znane są smakoszom słodkości już od Średniowiecza! Przepisy łączące ciasto kruche i wiśnie znajdziemy w książkach kucharskich Normanów, którzy osiedlili się w Anglii. Współcześnie, cherry pie należy do amerykańskiej klasyki cukierniczej. Francuzi mają ulubione clafoutis, tradycyjny deser z regionu Limousin, czyli wiśnie zapiekane pod delikatnym ciastem z jaj, mleka i mąki.

W polskiej tradycji kulinarnej wiśnie występują w różnorodnej postaci, zależnej od ich gatunku i przeznaczenia. Według różnych źródeł, w naszych sadach  uprawianych jest około 30 odmian wiśni. Zasadniczo, można wyróżnić trzy grupy wiśni: czerechy mieszańce, powstałe w wyniku skrzyżowania wiśni z czereśnią, szklanki -  jasne wiśnie oraz wiśnie czarne, używane głównie do wyrobu soków.

Wybierając świeże owoce, sięgaj po te, które są sprężyste i twarde. Ich skórka powinna być gładka i lśniąca, bez uszkodzeń i przebarwień. Wiśnie dłużej zachowają walory odżywcze i bogactwo witamin A i C, jeśli będą przechowywane w chłodnym, zacienionym miejscu.

Przygotowując wiśnie do przetworów, zwłaszcza tych przeznaczonych dla dzieci, pamiętaj, aby owoce wcześniej wydrylować. W ich pestkach znajduje się bowiem trujący kwas pruski. Jego ilość zależy przede wszystkim od tego, jak długo pestki pozostawały w przetworach. Wiśnie zasypane cukrem na sok, nie powinny stać dłużej niż 24 godziny.

Z wiśni możemy przygotować domowe kompoty, konfitury i galaretki. Świeże owoce, długo macerowane w alkoholu, pozwolą uzyskać doskonałą nalewkę na chłodniejsze dni. Wiśnie można też zamrozić, aby po sezonie cieszyć się ich smakiem w polewach do deserów i jogurtów oraz w nadzieniach doskonałych ciast

Z kwaskowym i wyrazistym smakiem wiśni doskonale łączy się słodkie ciasto kruche. Używając pełnotłustej (80%) margaryny Palma z Murzynkiem Z.T. Bielmar do klasycznego placka z wiśniami, z pewnością osiągniesz kulinarny sukces!  Przepis poniżej.

Wykwintne ciasto z wiśniami

Składniki na ciasto:

2, 5 szklanki mąki tortowej

170 g schłodzonej margaryny Palma z Murzynkiem

1/2 łyżeczki soli

1 łyżka stołowa cukru

5-7 łyżek zimnej wody

Składniki na nadzienie wiśniowe:

1 kg świeżych wiśni

1 szklanka cukru

4 łyżki skrobi ziemniaczanej

1/2 szklanki wody

Dodatkowo:

1 białko

1 żółtko

Sposób przygotowania:
1. Mąkę wymieszaj z solą i cukrem. Dodaj pokrojoną margarynę Palma z Murzynkiem i szybko zagnieć ciasto, dolewając stopniowo zimną wodę. Ciasto uformowane w kulę, włóż do woreczka foliowego i pozostaw w lodówce na minimum 1 godzinę.

2. Umyte i wydrylowane wiśnie przesyp do garnka z grubym dnem. Dodaj cukier i gotuj przez około 10 minut. Jeżeli wiśnie mają zbyt mało soku, dolej kilka łyżek wody. Skrobię wymieszaj z zimną wodą i odrobiną soku z wiśni. Cały czas mieszając, wlej rozrobioną skrobię do owoców i gotuj do zgęstnienia. Jeśli masa nadal będzie rzadka, dodaj więcej skrobi. Nadzienie odstaw do wystudzenia.

3. Okrągłą foremkę o średnicy ok. 28 cm, wysmaruj margaryną Palma z Murzynkiem i posyp mąką. Ciasto podziel na dwie części większą i mniejszą. Większą część rozwałkuj na grubość ok. 0, 5-1 cm i przełóż do formy, wywijając brzegi na zewnątrz. Ciasto posmaruj lekko ubitym białkiem i wypełnij nadzieniem z wiśni. Rozwałkowaną drugą częścią ciasta przykryj nadzienie, lekko dociśnij i usuń nadmiar ciasta. Ostrym nożykiem wykrój w cieście kilka otworów, aby utworzyć ujście dla parującego podczas pieczenia nadzienia.  Żółtko wymieszaj z 2 łyżkami wody i posmaruj nim wierzch ciasta. Formę z ciastem postaw na blaszce lub pod kratkę w piekarniku podstaw blaszkę (na wypadek, gdyby podczas pieczenia nadzienie zaczęło wypływać).

4. Piecz w piekarniku nagrzanym do temperatury 220C przez około 30 minut. Jeśli wierzch zacznie się przypalać, obniż  temperaturę do 190C i piecz jeszcze przez ok. 30-50 minut, aż wierzch będzie dobrze przypieczony.  Odstaw do wystudzenia na minimum 3-4 godziny.
--
Artykuł pochodzi z serwisu Publikuj.org, kliknij tutaj aby go zobaczyć.

czwartek, 4 lipca 2013

Bakława - deser z Bałkanów

Bakława (źródło:Wikipedia)
Bakława, to popularny deser w krajach Bałkańskich a zwłaszcza w Turcji i Bułgarii.

Składniki:
3 szklanki mąki,  25 deko zmielonych orzechów włoskich, 20 deko roztopionego masła, 3 i 1/2 szklanki cukru, 1 łyżeczka soli.

Sposób wykonania:
Ugniatamy ciasto z mąki, soli i wody, tak, by ciasto miało średnio twardą konsystencję.
Rozwałkowujemy je na około 40 cienkich placków i czekamy by wyschły.
Mieszamy orzechy z 1/2 szklanki cukru.
Do posmarowanej masłem blaszki układamy dwa wyschnięte już placki. Na to nakładamy orzechy. Potem kolejne dwa placki i tak dalej.
Kroimy ciasto w romby a następnie zalewamy roztopionym masłem.
Bakławę pieczemy w kuchence o temperaturze około 120 stopni, dopóki się nie zarumieni. Potem ciasteczka zostawiamy do wystygnięcia i zalewamy syropem, przygotowanym z reszty cukru rozpuszczonego w półtorej szklanki wody.

wtorek, 2 lipca 2013

Idziemy na sushi!

Idziemy na sushi!

Autor: Kazimiera Częstowojna

Sushi stało się modne i lubiane w naszych kręgach kulturowych. Coraz więcej powstaje restauracji serwujących tradycyjne dania japońskie, coraz częściej sushi gości też na naszych stołach, jako potrawa zrobiona przez nas samodzielnie w domu.

Coraz częściej sushi jest również główną atrakcją kateringową, podczas oficjalnych uroczystości czy konferencji. Po prostu – sushi rządzi! Wypadałoby więc trochę wiedzieć na temat rodzajów sushi…
Co zatem można znaleźć wśród propozycji kuchni japońskiej? Jakie rodzaje sushi mamy do wyboru?
  • MAKI – ryż z różnymi dodatkami zawinięty w glony. Rozróżnia się kilka rodzajów maków, w zależności od ich wielkości oraz ilości użytych składników: hosomaki (cienkie roli z niewielką ilością ryżu i jednym składnikiem), futomaki (grube rolki z kilku składników), uramaki (maki odwrócone, czyli na zewnątrz jest ryż, a w środku inne składniki zawinięte w glony) i in.
  • GUNKAN – kuleczka ryżu zawinięta w glony nori plus składnik wypełniający, na przykład rybia ikra.
  • NIGIRI – bloczek ryżu przykryty kawałkiem surowej ryby.
  • OSHI – sushi sprasowane, czyli ryż i ryba układane warstwami.
  • CHIRASHI – miseczka ryżu, na którym ułożone są różne składniki, na przykład kawałki surowej ryby.
  • INARI – saszetka ze smażonego tofu wypełniona ryżem z różnorodnymi składnikami.
  • NARE – sushi sfermentowane. Przygotowuje się je z zasolonej i obłożonej ryżem ryby, która fermentuje około roku (maksymalnie trzy lata). Rzadko już dziś spotykana (nawet w Japonii) forma sushi, uznawana za rarytas.
  • TAMAGOYAKI – ryż wraz z dodatkami zawinięty w cienki japoński omlet.
Co jeszcze warto wiedzieć na temat sushi, czyli kilka ciekawostek… zanim zaczniemy jeść :)
  • Słowo sushi, w tłumaczeniu z języka japońskiego, oznacza danie przygotowane z zakwaszonego ryżu. Geneza sushi wiąże się z dawnym sposobem przechowywania jedzenia w fermentującym ryżu (patrz wyżej: nari).
  • Narodziny sushi miały miejsce ok. 1300 lat temu, ale światową popularność zaczęło ono zdobywać dopiero w drugiej połowie XX wieku. W latach 70. Japonia zaczęła się wręcz promować na świecie poprzez sushi właśnie.
  • Japończycy gustują w sushi, które przygotowuje się ze śmiertelnie trującej ryby. Takifugu… ryba bardziej toksyczna od cyjanku, nie ma nią odtrutki. Nie zabija tylko wtedy, gdy jest odpowiednio przyrządzona. Podają ją wyłącznie mistrzowie kuchni, którzy przeszli kilkuletnie szkolenie związane z tą potrawą.
SMACZNEGO!


Wszystko do sushi!

Artykuł pochodzi z serwisu Artelis.pl - Miasta Artykułów"

niedziela, 30 czerwca 2013

Kuchnia bułgarska

Kuchnia bułgarska Kuchnia bułgarska stanowi mieszankę potraw pochodzących z różnych krajów Europy. To właśnie przenikające się wpływy greckie oraz tureckie sprawiły, iż jest tak urozmaicona i niepowtarzalna.

Jeżeli pragniesz spędzić na Bałkanach swój wymarzony urlop, pamiętaj, że Bułgaria kusi nie tylko unikatowymi zabytkami, ciekawą historią i kulturą, ale także bogatą kuchnią. Aby w pełni nasycić się tym, co w Bułgarii najlepsze warto także odbyć podróż kulinarną.
Warto zaznaczyć, iż to niezwykłe państwo słynie z produkcji serów o nietypowym smaku. Z Grecji przywędrowała tutaj feta, która jest jednak przed spożyciem maczana w solance, miłośnicy ostrych potraw powinni zaś skosztować sera kaszkawał. Do znanych dań mięsnych należy natomiast gjuwecz, czyli gulasz z warzywami oraz kawarama, czyli duszona wieprzowina z drobiem,  podawana  w tradycyjnych kolorowych naczyniach. Spędzając wakacje w Bułgarii warto także spróbować przepysznej i bardzo urozmaiconej zupy czorbie. Posiada  sporo odmian, lecz najbardziej popularna jest ta, w której skład wchodzi ser feta, dymka, cukinia, ryż oraz pokrzywa. Popularnym daniem kuchni bułgarskiej są także kjufte, czyli mielone kotlety zasmażane na grillu. Często podaje się je ze wspomnianym wcześniej serem kaszkawał oraz frytkami. Jeżeli masz ochotę na smaczną i zdrową przekąskę warto byś spróbował specjalnej bułgarskiej sałatki szopskiej. Jest ona bardzo zbliżona do greckiej i składa się z pomidora, papryki, ogórka oraz sera feta. W Bułgarii podobnie jak w Grecji po zakończonym posiłku podaje się gościowi rakiję, czyli tradycyjną wódkę przyspieszającą proces przemiany materii. Warto także spróbować tutejszych win. Bułgarzy przyrządzają także wiele pysznych i bardzo słodkich deserów. Najbardziej znanym z nich jest bakława, czyli pokrojone w romby i obficie nasączone syropem ciasto z nadzieniem z orzechów.
Bułgaria to idealny kierunek dla każdego miłośnika kuchni greckiej oraz tureckiej, gdyż potrawy spożywane na Bałkanach są ich kompilacją. Jeżeli pragniesz przeżyć niezapomniane wczasy w tym niezwykłym państwie warto byś odkrył również smaki Bułgarii.
-- O autorze
Poczytaj o Bułgarii na stronie www.bulgaria-wycieczki.pl

niedziela, 16 czerwca 2013

Jak zrobić samemu musztardę z pomidorów?

Podstawą tej wspaniałej musztardy są oczywiście pomidory. Powinny być dojrzałe (ale nie przejrzałe), dobre będą te z twardszą skórką.

Składniki
2,5 kilograma pomidorów, 0,5 kg cebuli, szklanka octu (4 procentowego), 250 gram cukru, łyżka soli, 2 ząbki czosnku, szczypta pieprzu, łyżeczka papryki, ziele angielskie (5-6 ziaren), 4 goździki, 4 liście laurowe.

Wykonanie
Pomidory kroimy i przez godzinę dusimy w rondelku na malutkim ogniu.
Dodajemy podduszonej wcześniej (osobno) cebuli i jeszcze trochę gotujemy.
Następnie przecieramy wszystko przez perlonowe sitko i dodajemy ocet, sól, cukier, roztarty czosnek, paprykę oraz pozostałe przyprawy.
Po dokładnym wymieszaniu gotujemy na bardzo wolnym ogniu ciągle mieszając (inaczej przypali się). Gdy masa zgęstnieje jeszcze raz ją przecieramy i przekładamy do szklanych słoiczków.
Pycha !


poniedziałek, 27 maja 2013

Jak ugotować jajko ?

Jajko na miękko
Jajko na miękko gotuje się 3 minuty. Pamiętajmy, że wkładamy je do wrzącej, osolonej wody i natychmiast po skończeniu przeznaczonego czasu wyjmujemy z garnka.

Jajko na półmiękko
Wszystko jw. tyle, że gotujemy je 5 minut.
Ugotowane w ten sposób jajko ma ścięte białko, ale żółtko płynne

Jajko na twardo
Takie jajko gotujemy 10 minut i starczy. Jajko dłużej gotowane jest ciężko strawne a ponadto żółtko nabiera nieładnego koloru szarego

Smacznego !

poniedziałek, 22 kwietnia 2013

Jak w domu zrobić piwo imbirowe ?

Imbir jest ostatnio modny i coraz więcej potraw z jego udziałem pojawia się na naszych stołach.
Zapraszam do zrobienia piwa z imbiru. Wymagać to będzie trochę pracy i cierpliwości, ale efekt powinien to wynagrodzić.

Składniki
30 dag cukru pudru, 10 łyżeczek mielonego imbiru, 2,5 dag świeżych drożdży, sok z dużej cytryny i oczywiście woda

Wykonanie
4 łyżki cukru trzeba utrzeć z drożdżami na gładko. Dodajemy dwie łyżeczki imbiru i 1/2 szklanki wody. Całość trzeba dokładnie wymieszać i przelać płyn do dużej, szklanej butelki. Butelki nie zamykamy.
Teraz codziennie, przez 8 dni mieszamy zawartość dodając po łyżeczce imbiru i cukru pudru.
Dziewiątego dnia w osobnym naczyniu gotujemy 1 i 1/2 szklanki wody z rozpuszczonym w niej pozostałym cukrem.
Po ostudzeniu wody dodajemy sok z jednej, dużej cytryny oraz po przecedzeniu przez gazę zawartość butelki. Na koniec dolewany 2 litry zimnej wody, wszystko dokładnie wymieszamy i przelewamy czystych, wyparzonych butelek.
Ja używam takich po piwie z kapslem, ale mogą być inne, zakręcane. Piwo przechowuje się w chłodnym miejscu, bez dostępu słońca.
Smacznego

sobota, 13 kwietnia 2013

Zupa cebulowa - przepis sąsiadki

Jakiś czas temu na blogu pojawił się przepis na zupę cebulową. Jednak przepis otrzymany od mojej sąsiadki jest bardzo tani w realizacji a zupa jest pyszna.
Składniki
4 cebule, 60 gram margaryny, 2 kostki bulionowe, 40 gram masła, 4 kromki chleba razowca, łyżka mąki, sól do smaku.

Wykonanie
Cebulę kroimy w drobną kostkę. Na mocno rozgrzanej patelni dajemy trochę tłuszczu, wkładamy cebulę i podsmażamy ją na na jasno-złoty kolor.
Całość wkładamy do garnka, zalewamy wodą, dodajemy kostki bulionowe i gotujemy około 15 min.
Potem trzeba rozetrzeć masło z mąką, podprawić zupę i ponownie zagotować.
Podawać z grzankami z chleba.

Smacznego !

poniedziałek, 8 kwietnia 2013

Kotleciki z ryby

Smaczne kotleciki z ryby

Składniki
400 gram filetu z dowolnej ryby morskiej, bułka namoczona w mleku, cebula, 2 jajka, 1/2 łyżki masła, 2 ząbki czosnku, 2 łyżeczki posiekanych ziół( rozmaryn, natka pietruszki itp), tarta bułka, olej rzepakowy, przyprawa.

Wykonanie
Rybę i odciśniętą z mleka bułkę przepuścić przez maszynkę (można też zrobić kotlety z małych ryb słodkowodnych, ale wtedy mięso przemielić dwukrotnie).
Do masy dodać zeszkloną na masełku cebulę, roztarty z solą czosnek, zioła, przyprawy i jedno jajko. Całość dokładnie wyrobić na jednolitą masę (gdy będzie zbyt rzadka można dodać tartej bułki).
Uformować nieduże kotleciki, obtoczyć w jajku i tartej bułce, smażyć na rumiano na mocno rozgrzanym tłuszczu.
Można podawać z ziemniakami i surówką
Smacznego !

niedziela, 7 kwietnia 2013

Sos barbecue - jak go zrobić samemu w domu ?

Sos barbecue to rodzaj sosu stosowany głównie jako dodatek do potraw z grilla.

Podam poniżej łatwy i szybki przepis jak ten sos przyrządzić samodzielnie w domu.

Składniki
1 szklanka łagodnego ketchupu, 2 łyżeczki oliwy, 2 łyżeczki octu,  1/2 szklanki wody, 60 ml soku z cytryny,  1 łyżeczka musztardy, średniej wielkości posiekana cebula, 2 łyżeczki cukru karmelu, 3 łyżeczki magii, garść startego drobno selera.
Do smaku dodajemy soli, pieprzu, papryki.

Wykonanie
Cebulę podsmażamy na oleju aż dostanie ładnego jasno-brązowego koloru, dodajemy pozostałe składniki i dokładnie mieszamy.
Po zagotowaniu trzymamy na wolnym ogniu przez 20 min oż sos lekko odparuje.
Smacznego !

piątek, 29 marca 2013

Mamo, jak zrobić sos winegret ? To takie proste !

Kiedy zobaczyłam ostatnio, jak mój syn robi sos winegret ogarnęła mnie zgroza.
Wyjął jakąś torebkę, wsypał jej zawartość dodając wody i oleju i polał tym wszystkim surówkę.

W smaku ohydne, a na dodatek za garść paprochów (ciekawe ile w tym było chemii) jeszcze musiał zapłacić. Jak to mówi teraz młodzież - masakra.

A przecież  sos winegret to rzecz bardzo prosta do zrobienia i nie wymaga wiele czasu do przygotowania.

Trzeba przygotować czysty, dość duży słoik. Należy go wyparzyć aby pozbyć się ewentualnych zapachów. Następnie przygotować potrzebne składniki:
3/4 szklanki oliwy, 4 łyżki wody i tyle samo octu, łyżeczka soli, łyżeczka pieprzu, 2 łyżeczki cukru.

Wykonanie
Do słoika wlewamy i wsypujemy wymienione powyżej składniki.
Zakręcamy wieczko (uwaga, aby się nie ulewało), i energicznie, jak barman wstrząsać przez niecałą minutę.
W słoiku możemy sos przechowywać kilka dni, ale przed użyciem zawsze trzeba nim wstrząsnąć.

Ja osobiście lubię do sosu dodać jeszcze roztarty ząbek czosnku, ale ponieważ nie każdy to lubi przygotowuję najpierw sos "czysty".

poniedziałek, 25 marca 2013

Sos musztardowy - tani, smaczny, niezdrowy -:)

Jaka szkoda, że to co tak dobrze smakuje jest często niezdrowe.
Jednak chcę zaproponować sos, który babcia Ula robi na Święta Wielkanocne do białej kiełbasy.

Składniki
4 żółtka z jajek ugotowanych na twardo,
2 łyżki oliwy z oliwek,
2-3 łyżki musztardy i tyle samo łyżek cukru.

Wykonanie
Żółtka dokładnie utrzeć z oliwą, cukrem i musztardą. Do smaku doprawiamy solą i sokiem z cytryny.

Ja lubię ten sos nie tylko do kiełbasy, ale również do jajek. Smacznego

piątek, 22 marca 2013

Jak zrobić domowy majonez ?

Z pewnością nie przekonam zwolenników kupowania gotowego majonezu w różnych supermarketach.
To nic, że zawiera konserwanty, to nic, że wyrabiany jest z podejrzanych produktów. Nawet informacja o tym, że przed świętami pojawił się majonez tańszy, a zawierający o 100 % więcej za tą samą cenę - więcej, ale czego ?
Proponuję sos majonezowy potocznie zwany w Polsce majonezem zrobić samemu.
Składniki
Potrzebne będą 2 jajka ( i tu proszę, wysilcie się trochę i kupcie te lepsze, trochę droższe, ale od dobrych jajek w majonezie zależy smak), 1/2 łyżeczki soli, łyżeczka soku z cytryny (niektórzy dodają ocet winny, ale ja robię z cytryną), 100 g oliwy, musztarda (też kupcie trochę lepszą, droższą).

Wykonanie (bardzo proste)
Jajka starannie umyć, i na kilka sekund zanurzyć we wrzątku.
Delikatnie oddzielamy białka. Żółtka wlewamy do miski, rozbełtujemy z solą i sokiem z cytryny, dodając odrobinę musztardy.
Olej dolewać powoli, kropla po kropli, stale ubijając. Ubijać jednostajnie, dodając olej, aż powstanie gładka, jednolita jedwabista masa.

Smacznego !

czwartek, 21 marca 2013

Imbirowe Aromaty I Smaki


Imbir kojarzy się przede wszystkim z charakterystycznym, korzennym zapachem i słusznie, bowiem właśnie korzeń i kłącze tej rośliny są jego źródłem. Obecnie nie jest znana żadna odmiana imbiru dziko rosnąca. Imbir jest rośliną pochodząca z upraw i to jedną ze znanych od najdawniejszych czasów. Jako roślina przyprawowa korzeń imbiru dodawano do potraw w różnych epokach i cywilizacjach, aż po dzień dzisiejszy. Popularność imbiru wynika z jego walorów smakowych oraz rozmaitych właściwości leczniczych.
imbir
Imbir stanowi źródło licznych olejków eterycznych i to one decydują o pozytywnym działaniu tej rośliny na ludzki organizm. Imbir działa przeciwzapalnie i niszczy organizmy chorobotwórcze odpowiedzialne za wiele dolegliwości. Lecznicze właściwości tego korzenia wykorzystywane są w leczeniu przeziębień, stanów zapalnych gardła i zatok. Stosowany jest ponadto przy zwalczaniu zapalenia stawów, przy czym dodatkowo pożyteczna jest w tym przypadku jego zdolność łagodzenia bólu. Posiada również silne właściwości rozgrzewające, wykorzystywane w kuracjach przeciw przeziębieniowych. Rozgrzewająco działają także okłady ze startego korzenia imbiru.
Wywoływane przez imbir poty pomagają w usuwaniu toksyn z organizmu. Znane i popularne jest działanie imbiru na układ pokarmowy człowieka. Imbir pomaga w regulowaniu pracy woreczka żółciowego, czyli stanowi środek wspomagający trawienie. W niektórych dietach wykorzystywana jest zdolność imbiru do zmniejszania wydzielania soków żołądkowych oraz niwelowania nadmiernej ilości jelitowych gazów. W celach leczniczych imbir spożywany może być w postaci wyciągów, nalewek, naparów. Równolegle do leczniczych wykorzystywane są walory smakowe korzenia imbirowego. Dlatego wiele potraw obdarzanych jest jego smakiem i zapachem, a bez niego nie sposób sobie wyobrazić szeregu kuchni regionalnych i narodowych.
Przyprawy zawierające imbir doskonale komponują się z daniami mięsnymi i dlatego wchodzą w skład zalew, zapraw i sosów towarzyszących mięsiwom. Imbir sprawdza się świetnie także w cukiernictwie jako wyrazisty dodatek do ciast, ciasteczek, cukierków i czekolad. Syrop imbirowy stanowi znakomity dodatek do kawy, herbaty, lodów, naleśników i innych kompozycji deserowych.
Wielu zwolenników posiadają herbatki imbirowe i to zarówno ze względu na walory lecznicze, jak i smakowe. Napoje imbirowe sprawdzają  się porą zimową, kiedy mają rozgrzewać – na przykład z dodatkiem miodu, cytryny, goździków. Równie dobre są podczas upałów, spożywane dla ochłody – z podobnymi składnikami, tylko schłodzone i z kostkami lodu.

Źródło: Imbirowe aromaty i smaki - marta852

środa, 20 marca 2013

Jajecznica baskijska (piperade)

żródło:Wikimedia
Jajecznica w Polsce jest znana w Polsce od stuleci.
Jej odmian i sposobów przyrządzania jest tak wiele, że można byłoby o nich napisać książkę.
Spróbujmy jajecznicy po baskijsku.

Składniki:
2 cebule średniej wielkości, 6 papryk, 4 łyżki lub oleju, 5 sparzonych i obranych ze skóry pomidorów, 10 jajek, roztarty ząbek czosnku, sól, pieprz, pół szklanki gęstej śmietany, 5 dkg masła.

Wykonanie:
Paprykę oraz cebulę po umyciu i oczyszczeniu kroimy w cienkie plasterki.
Rozgrzewamy na patelni olej i dusimy paprykę i cebulę na małym ogniu aż będą miękkie. Wtedy dodajemy dość grubo posiekane pomidory i czosnek, oraz doprawiamy solą i pieprzem.
Dusimy kolejne 10-15 min, kilkakrotnie rozmieszamy potrawę a pomidory rozgniatamy widelcem, tak by uzyskać konsystencję sosu.
Następnie jaja mieszamy ze śmietaną, smażymy na małym ogniu na rozgrzanym maśle.
Gotową jajecznicę pośrodku głębokiego, gorącego półmiska, dookoła polewamy sosem.
Najlepiej smakuje z grzankami !

poniedziałek, 18 marca 2013

Krupnik - zupa naszych przodków

źródło:Wikipedia
Krupnik, to zupa która od dawna towarzyszy nam na naszych stołach.
Krupnik warzyła moja prababcia, moja babci i moja mama.
Również w naszym domu często jemy pyszną, domową zupę świetnie przyrządzoną przez moją żonę.
Zupa jest tania, bowiem mięso z zupy (tzw. wkładka) wystarczy, aby krupnik był jedynym daniem obiadowym.

Składniki 
1/2 kg mięsa z kością (polecam żeberka), włoszczyzna, 3 łyżki kaszy perłowej, 5 ziemniaków pokrajanych w kostkę, 1-2 suszone grzyby, sól, pieprz, 1/2 cebuli, trochę posiekanej pietruszki zielonej.

Wykonanie
Umyte mięso zalać zimną wodą, dodać grzyby, pieprz i sól - zagotować.
Po zagotowaniu wsypać kaszę i gotować 40 min.
Następnie dodać pokrojone w kostkę ziemniaki, włoszczyznę (ponieważ ja nie lubię w zupie farfocli, żona włoszczyznę związuje i po ugotowaniu wyrzuca), i pokrojoną w ćwiartki cebulę.
Gotować dalsze 20 min. Gdy w czasie gotowania wygotuje się nieco woda, można dolać odpowiednią ilość wrzątku. Gdy mięso będzie miękkie, wyjąć je z krupniku.
Zupę po podaniu na talerzu można posypać zieloną pietruszką.

środa, 27 lutego 2013

Klopsiki ze śledzia, łatwe i tanie danie

Źródło: Wikipedia
Podaję przepis na bardo tanie i proste w wykonaniu danie, które często gości na moim stole.

Składniki:
Około 0,5 kg solonych śledzi (filetów)
0,25 kg gotowanego mięsa (może być te, które pozostaje po ugotowaniu zupy)
2 cebule (nieduże), 2 żółtka, duży ugotowany ziemniak (lub dwa małe), masło do smażenia, pieprz do smaku.

Sposób wykonania:
Śledzie wraz z ugotowanym mięsem i ziemniakiem mielimy w maszynce. Dodajemy usmażoną na maśle cebulę, następnie żółtka i pieprz do smaku, starannie wyrabiamy.
Uformowane z tak powstałej masy klopsiki (płaskie i podłużne) smażymy na maśle. Najlepiej podawać z ziemniakami i surówką.
Smacznego !


poniedziałek, 25 lutego 2013

Słodkie wino

Słodkie wino

Autorem artykułu jest Paweł Puchalski

Pisząc o słodkim winie, należałoby na początek postawić pytanie: dlaczego wina są słodkie?
Odpowiedź jest prosta. Otóż  wino nie jest zwyczajnie słodzone, lecz zawiera tak zwany cukier osadowy. Istnieją co najmniej trzy metody produkcji słodkiego wina.
Najbardziej popularna metoda to ta, dzięki której wino produkuje się z winogron suszonych na słońcu. 
Proces suszenia odbywa się na matach po to, by w naturalny sposób zwiększyć zawartość cukru w winnych gronach. Po wyciśnięciu ususzonych gron uzyskuje się niewielkie ilośći niezwykle słodkiego soku, który następnie fermentuje w beczkach często przez wiele lat. Inna metoda polega na wyciśnięciu soku z winogron pozostawionych na krzaku tak długo, aż grona pokryją się pleśnią. W ten sposób winogrona w naturalny sposób uzyskują wysokie stężenie cukru. Kolejna z metod polega na pozostawieniu winogron na krzaku winorośli aż do zimy, do momentu, kiedy woda w gronach zamarznie i pozostanie jedynie słodki sok.
Wina słodkie najczęściej pije się do deserów, lecz nie tylko. Można je łączyć z niektórymi serami, a nawet pasztetami. Jak to już z winem bywa, ważna jest także temperatura podawania. Tu zasada jest prosta. Im ciemniejsze jest słodkie wino, tym wyższa powinna być temperatura jego podawania. 
Złociste wino, takie jak Bacchus Spatlese, powinno być podawane w temperaturze około dwunastu stopni Celsjusza. Natomiast ciemny Tokaj Forditas w temperaturze około piętnastu stopni Celsiusza.
Jakiego wina szukać na sklepowych półkach? 
Zacznijmy od wina późniego zbioru Bacchus Spatlese. Jest to stosunkowo lekkie i nie wyszukane wino. Bardziej klasyczny jest Muscat z greckiej wyspy Samos. 
Muscat to poza tym jedyny szczep winogron, który emanuje naturalnym smakiem i zapachem. Jest to wino o zdecydowanie owocowym aromacie. 
Kolejne wino to francuski Monbazillac. Niezwykle bogaty w smaku, produkowany z udziałem pleśni szlachetnej. Ja osobiście najbardziej cenię sobie jednak Tokaj Aszu lub Forditas. To niezwykłe, tak zwane długie wino, produkowane jest w procesie powtórnego zalewania winem wyciśniętych gron Aszu.
Recz jasna można na rynku znaleźć także słodkie czerwone wina. Przykładem jest włoskie musujące Lambrusco. Czasem znaleźć można również wina wzmacniane.
Wino słodkie jest bardzo wymagające w produkcji, a sam proces jest drogi, co, niestety, przekłada się na cenę finalną butelki. Czasem jednak można znaleźć dobre słodkie wino, które nie rujnuje kieszeni.
---

Źródło www.laboratoriumsmaku.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

niedziela, 17 lutego 2013

Charakterystyka kuchni hiszpańskiej

Charakterystyka kuchni hiszpańskiej

Autorem artykułu jest Magdalena Kot

Kuchnia hiszpańska nie jest jednolita, poszczególne potrawy różnią się między sobą w zależności od regionu. Na jej smak wpłynęło również położenie kraju, które umożliwiło czerpanie dobroci z morza, a klimat pozwolił na uprawę dorodnych warzyw i owoców.
Od stuleci kształtowała ją też historia, tradycje i oczywiście wpływ obcych kultur. Tak mocno zakorzenione w tej kulturze winogrona, zapożyczono od Rzymian, Fenicjanie zapoczątkowali stosowanie sosów w potrawach, a oliwa z oliwek jest od Greków. Zachodnia Hiszpania obfituje w potrawy oparte na ryżu i owocach morza, na północy dania przygotowane są na bazie mięsa i ryb. W rejonie południowym można zasmakować w smażonych owocach morza. Pomimo tego, podróżując po całej Hiszpanii, w każdym jej zakątku natrafimy na takie dania jak: tortilla, gazpacho i paella.
Charakterystycznymi warzywami stosowanymi w daniach hiszpańskich są rośliny strączkowe, szczególnie często używana jest fasola. Wpływ kuchni meksykańskiej wprowadził do menu paprykę i ziemniaki. Do wielu potraw dodaje się też pomidory lub ryż. Z owoców najczęściej widoczne są cytrusy, czasem spotkać można robione z nich dżemy. Do deserów dodawane są orzechy i migdały. Aromat dań przesiąknięty jest cynamonem, gałką muszkatołową bądź szafranem, zaczerpniętym z kuchni arabskiej. Doskonałym dodatkiem są też czosnek i cebula. Na stołach Hiszpanów często goszczą owoce morza, w szczególności są to typowe skorupiaki. Z ryb najbardziej lubiany jest dorsz, ale spotkać można też tuńczyka, morszczuka, sardynki czy pstrąga. Ulubione mięsa to wieprzowina i wołowina. Podawane są one najczęściej w postaci różnych kiełbas i szynek. Warto tu wymienić wędliny Iberico czy szynkę serrano. Chorizo to pikantna kiełbasa, która swój niezwykły smak zawdzięcza czerwonej papryce.
Hiszpanie upodobali sobie również sery, sami słyną z produkcji kilku ich rodzajów. Warty spróbowania jest ser San Simon produkowany z mleka krowiego. Bardziej wyszukany smak ma Cabrales, ser pleśniowy, najczęściej podawany z wędlinami i sałatkami. Z Hiszpanii pochodzi też Majoreo z tłustego i gęstego koziego mleka oraz Zamorano, który ma ostry, orzechowy zapach. Doskonałym dodatkiem do serów są oczywiście wina hiszpańskie.. Południowy klimat sprawia, że hiszpańskie winogrona znakomicie nadają się do produkcji wina. Bardzo popularny jest gatunek Rioja, dojrzewający w drewnianych beczkach. Głównie są to białe i czerwone wina wytrawne. Innym rodzajem jest Malaga. To wina słodkie z Andaluzji, mają różne kolory, nawet czarne, kremowe czy czerwono-złote.
---

kuchnia hiszpańska

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

wtorek, 22 stycznia 2013

Jak zrobić smalec domowy ?

Przepis ze strony

źródło: Wikimedia
Składniki:
400 g słoniny
200 g boczku
300 g wieprzowego mięsa mielonego (np. od szynki)
1 średnia cebula
1 średnie kwaskowe jabłko
4 ząbki czosnku
sól, pieprz majeranek (opcjonalnie)

Wykonanie:
Słoninę, boczek kroimy w drobną kostkę (aby łatwiej się kroiła proponuję je zamrozić). Do przetopienia smalcu wybieramy garnek z grubym dnem lub solidną patelnię.
 Jako pierwsza na patelni ląduje słonina, wytapiamy ją na bardzo małym ogniu. Co jakiś czas mieszamy drewnianą łyżką, aby równomiernie się roztopiła.
Gdy słonina jest już wytopiona dodajemy pokrojony boczek, mieszamy. Po ok. 3-4 minutach jak skwarki się zarumienią wrzucamy mięso mielone i dalej smażymy, mieszając wszystko drewnianą łyżką. Cebulę kroimy w piórka lub drobną kostkę (tak jak lubimy).
Solimy, pieprzymy i dodajemy cebulę. Smażymy do momentu aż cebula się zeszkli. Jabłko obieramy ze skóry, ścieramy na tarce o grubych oczkach.
Czosnek siekamy lub przeciskamy przez praskę. Patelnię zdejmujemy z kuchenki dodajemy jabłko, zmiażdżony czosnek, majeranek mieszamy, odstawiamy na kilkanaście minut.
Przestudzony smalec przelewamy do słoika lub naczynia kamionkowego, wstawiamy do lodówki i czekamy aby stężał (najlepiej na noc).
Smacznego!

czwartek, 17 stycznia 2013

Sherry

Sherry

Autorem artykułu jest Bartłomiej Gołębiowski

Sherry to hiszpańskie wina wzmacniane, produkowane przez dodanie gronowego destylatu (brandy) do nie do końca jeszcze przefermentowanego wina. Technika tworzenia sherry zbliżona jest do produkcji słynnych portugalskich Porto.
Sherry to hiszpańskie wino wzmacniane produkowane w regionie Jerez, a konkretnie w "trójkącie sherry", pomiędzy miastami Jerez de la Frontera, El Puerto de Santa Maria oraz Sanlúcar de Barrameda.
Sherry jest niezbędnym składnikiem wielu hiszpańskich potraw, a także świetnym partnerem do tapas i innych tradycyjnych dań.
Produkcja 
Sherry produkowane jest wyłączenie z trzech szczepów winogron: Palomino, Pedro Ximenez i Moscatel. Na unikalny smak sherry wpływ mają dwa typowe dla tego rodzaju wina procesy:
Wzmacnianie. Proces fermentacji sherry jest przerywany pod koniec poprzez dodanie mocnego destylatu gronowego - brandy. Dzięki temu wino zyskuje 15-18% alkoholu oraz w niektórych przypadkach wyraźnie słodki posmak z pozostałego cukru resztkowego.
Dojrzewanie. Sherry dojrzewa w dużych beczkach z amerykańskiego dębu od 6 miesięcy do 3 lat w zależności od rodzaju i marki sherry. Beczek nie wypełnia się do końca, zostawiając około 1/6 pojemności wolnej, aby na powierzchni wina mógł wytworzyć się "kożuch" - flor - z drożdży oraz innych pozostałości fermentacji, który ogranicza dostęp powietrza do wina i dodaje dodatkowych aromatów. Wino podczas dojrzewania również wielokrotnie przelewa się z beczki do beczki i miesza sherry młodsze ze starszymi.
sherry
Rodzaje Sherry
Sherry Fino. Sherry wytrawne, o jasnym, słomkowym kolorze. Lekko ziołowe, z aromatami cytrusów i gorzkich migdałów. Świetne na aperitif, jako towarzysz tapas i składnik dań z kurczaka i ryb. Łagodniejsze fino, produkowane wyłącznie w okolicach Sanlúcar de Barrameda, nazywa się Manzanilla.
Sherry Amontillado. Długo dojrzewające sherry fino, które po okresie dojrzewania pod flor wystawione jest na działanie tlenu. Półwytrawne, z wyraźniejszym bukietem, ale odrobinę łagodniejsze od fino.
Oloroso. Bardzo aromatyczne, ciemne i wyraziste, dojrzewające długo z dostępem powietrza. Orzechowe, często dosładzane dodatkiem wina z winogron Moscatel.
Sherry Pedro Ximenez.  Słodkie sherry wytwarzane z suszonych winogron odmiany Pedro Ximenez. Niesamowicie aromatyczne, gęste, ciemne, bardzo słodkie. Najlepsze, najbardziej wykwintne i najdroższe sherry.
Kulinaria
Del_Duque_Amontillado_Sherry
Sherry jest niezbędnym elementem hiszpańskiej kultury kulinarnej. Każdy z rodzajów jest odpowiedni do innego rodzaju dań - np. fino na początek, do tapas, ale już Pedro Ximenez właściwie wyłącznie jako zwieńczenie posiłku, ewentualnie do ciast lub serów.
Sherry używa się także do przyrządzania dań. Słodkimi można nasączać ciasta, marynować w nich dziczyznę lub dodawać do sosów do wołowiny. Fino świetnie się sprawdzą do dań z warzyw, owoców morz i kurczaka.
Poniżej podajemy przepis na jeden z najpopularnieszych tapas - pieczarki z szynką serrano u sherry fino.
Pieczarki z serrano (champińones con jamon serrano) (na 4 osoby)
Składniki
600g pieczarek
1 cebula
2 z ąbki czosnku
100g Szynka Serrano (najlepiej w kawałkach)
100ml Sherry Fino
oliwa z oliwek
natka pietruszki
sól i pieprz
Przygotowanie
Pieczarki oczyścić, cebulę obrać i posiekać drobno, czosnek pokroić w cienkie plasterki.
Szynkę serrano pokroić w drobną kostkę.
Na patelni rozgrzać oliwę, podsmażyć cebulę, czosnek i szynkę.
Dodać pieczarki (małe w całości, duże przekrojone na pół).
Zrumienić. Podlać sherry, doprawić solą i pieprzem.
Dusić przez ok. 10 minut do odparowania sosu.
Podawać gorące, posypane posiekaną natką pietruszki z dużą ilością świeżego chleba.
---

Bartłomiej Gołębiowski, Carmona Tapas Bar.
Źródło: http://carmona.blox.pl/2013/01/Sherry.html
Produkty dostępne tu: http://delikatesy.carmona.pl

Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl